Φάτε μανίκια μου πιλάφι

Ο μύθος του Αισώπου για τα μανίκια του Χότζα είναι βέβαια πασίγνωστος στους παλαιότερους αλλά ίσως όχι και τόσο γνωστός στους νεότερους.

Με δυο λόγια λοιπόν, ο Χότζας ήταν καλεσμένος σε πλούσιο γεύμα, αλλά πήγε με παλιόρουχα και δεν τον βάλαν’ μέσα. Έφυγε και επέστρεψε με μια πολυτελή φορεσιά με γούνα και μεταξωτά φαρδιά μανίκια. Αμέσως, όχι μόνο τον έβαλαν μέσα, αλλά και τον καθίσανε σε μια απ’ τις πιο περίοπτες θέσεις. Όταν άρχισε το φαγητό, ο Χότζας πήρε το κουτάλι και ρίχνοντας το ρύζι μέσα στα μανίκια του, έλεγε φωναχτά «φάτε μανίκια μου πιλάφι».

Το δίδαγμα προφανές και εδώ σταματάει ο Αίσωπος και συνεχίζει ο Ηρακλής.

Από τη μέρα εκείνη και μετά, όλοι χαιρετούσαν τον Χότζα με πολύ σεβασμό, και όσο περνούσε ο καιρός, όλο και πλήθαιναν οι θαυμαστές του, ώσπου στο τέλος ο Χότζας άρχισε να το πιστεύει και ο ίδιος πως ήταν άξιος αυτού του σεβασμού, και πως θα έπρεπε να ήταν όντως σημαντικός για να του φέρονται έτσι. Και μέρα με τη μέρα το πίστευε όλο και πιο πολύ. Έτσι, άρχισε να συμπεριφέρεται ανάλογα. Έδινε συμβουλές, νουθεσίες, αναλύσεις, απόψεις. ερμηνείες. Το χειροκρότημα έπεφτε βροχή. Και όσο πολλαπλασιαζότανε το χειροκρότημα τόσο απογειωνότανε ο Χότζας. Βλέπεις, είχε κάνει και την εμφάνισή του το Facebook και ο Χότζας διατράνωνε στους πάντες πως θα ήταν αδικία να μην απονεμηθεί σ’ αυτόν το βραβείο Πούλιτζερ --γνωστό ως το Νόμπελ της δημοσιογραφίας-- για τις αναρτήσεις του.

Σε κάποια στιγμή αποφάσισε πως, όπως όλοι οι μεγάλοι ποιητές, αυτά που έλεγε δε θα έπρεπε να είναι κατανοητά από τον κοινό νου. Και άρχισε να μπουρδολογεί. Αλλά το χειροκρότημα έπεφτε ακόμα περισσότερο. Σκεφτόταν ο θιασώτης: αν δε χειροκροτήσω, θα πουν πως δεν καταλαβαίνω τι λέει ο σοφός και αυτό δεν είναι καλό για την καριέρα μου. Ακόμα περισσότεροι χειροκροτούσαν χωρίς καν να διαβάσουν, μόνο και μόνο επειδή το είχε γράψει ο Χότζας. Κατοχύρωναν έτσι τη σχέση τους με τον σοφό, κάνοντάς το όντας βέβαιοι για τη μεγάλη «αξία της προσκολλήσεως».  

Ώσπου, ένα πρωί, βγαίνοντας απ’ το σπίτι, πέφτει ο Χότζας πάνω σε δυο συμπαθέστατους κυρίους που τον περίμεναν στην πόρτα, χαμογελαστοί. Στο χέρι του ενός ήταν ένα από εκείνα τα λευκά βαμβακερά σακάκια με τα μακριά μανίκια που δένουν πίσω στην πλάτη με δύο κορδονάκια. 

Καθόλου δεν τον πείραξαν το Χότζα τα καινούργια του μανίκια. Μάλλον χάρηκε, θα έλεγα, που σύντομα θα έβρισκε καινούργιο, αποκλειστικό ακροατήριο στη νέα του κατοικία.

ΗΧ
Έτος Κυρίου 2026, Ιούνιος
Ερυθρά Θάλασσα