Εφοδιαστική πόλης – city logistics

Αργά τ’ απόγευμα θαρρώ ήτανε, μετά τη δύση και πριν τα neon lights, που μεταμορφώνουν το εμπορικό κέντρο του Χονγκ Κονγκ σε μια ‘άλλη’ πόλη, ενός άλλου κόσμου, στη ζώνη του λυκόφωτος.

Χαζεύοντας τις βιτρίνες, έπεσα πάνω της. Sony Cyber-shot DSC-F1. Η πρώτη ψηφιακή κάμερα στον κόσμο. 0.3 megapixel (σήμερα ακόμα και τα φτηνά κινητά ξεκινούν από τα 12). Ο πρωτοποριακός περιστρεφόμενος φακός της εισήγαγε τα selfies 20 χρόνια πριν τα μάθουμε.

Ήταν ακριβή για την εποχή, αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ στη γοητεία της.

Το μαγαζάκι ήτανε τίγκα μέχρι το ταβάνι στα γκατζετάκια, αλλά μόνο εκθέματα· τίποτα δεν προοριζόταν για άμεση πώληση. 

Αφού την περιεργάστηκα, είπα στον καταστηματάρχη πως την ήθελα. Εκείνος, με ευγένεια, μου ζήτησε να καθίσω, μου πρόσφερε τσάι και ζήτησε την πιστωτική μου κάρτα.

 Στο μεταξύ, το παιδί του μαγαζιού καβάλησε το ποδήλατό του, έτρεξε στην αποθήκη και επέστρεψε με την κάμερα προτού προλάβω καν να τελειώσω το τσάι μου.

 «εξαιρετικό παράδειγμα αστικής εφοδιαστικής», είπα στον μαγαζάτορα, κάνοντάς τον ακόμα πιο ευτυχή κι από την ίδια την πώληση.

 Και το δια ταύτα:

 Το κέντρο της κάθε μεγάλης πόλης είναι πλέον οικονομικά απαγορευτικό για σουπερμάρκετ, αποθήκες, εμπορικά κέντρα, αντιπροσωπείες, κλπ. Η επιχείρηση ψάχνει για επαρκή χώρο και χαμηλό κόστος γης και ενοικίων. Και αυτά τα βρίσκει στην περιφέρεια της πόλης. Το χαμηλότερο κόστος θα περάσει αργά ή γρήγορα στον καταναλωτή και αυτό είναι καλό. Αλλά τι γίνεται με το κόστος χρήσης του αυτοκινήτου που θα μας πάει εκεί, και με τις εξωτερικές επιβαρύνσεις που αυτό δημιουργεί (ρύπανση, συμφόρηση, ατυχήματα); Πώς συμβιβάζονται αυτά τα δύο; 

Αλλά αυτά είναι πράματα που έχουμε πει τόσες φορές που μάλλιασε πια η γλώσσα μας, όπως όταν π.χ. ένα φορτηγό, που μόλις παρέλαβε ένα κοντέινερ απ’ το λιμάνι του Μπουένος Άιρες, κάνει δυο ώρες για να διασχίσει την παραμυθένια αυτή πόλη ώσπου να βγει στον αυτοκινητόδρομο. 

Στο Ρότερνταμ, το μεγαλύτερο διανεμητικό κέντρο της Ευρώπης, υπάρχουν εκατοντάδες Ασιατικά κέντρα διανομής (European Distribution Centers), επιχειρήσεων όπως  Samsung, Sony, Canon, Huawei, Xiaomi, κλπ., που διοχετεύουν τα προϊόντα αυτά απ’ άκρου σ ’άκρον της Ευρώπης και σε πόλεις όπου είτε η αποθήκευση είναι ακριβή ή η ζήτηση δεν επαρκεί για να παραλάβει ένα κοντέινερ γεμάτο Αdidas, ή και τα δύο. Με τη διοχέτευση των εμπορευμάτων μέσω του Rotterdam, εμπορεύματα που φθάνουν με τους γίγαντες των πλοίων, απολαμβάνοντας έτσι οικονομίες κλίμακας, οι ευρωπαϊκές πόλεις, ιδίως οι περίκλειστες, (land-locked) περιορίζουν το κόστος αποθήκευσης και κεφαλαίου μέσω της χρήσης αποτελεσματικών συστημάτων Just-in-Time, κάτι που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν από μόνες τους.

Τα logistics είναι η καινούργια μας πραγματικότητα αλλά δεν είναι φτηνά. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να καταλάβουμε. Γιατί, ως συνήθως, αυτός που ωφελείται δεν είναι ο ίδιος με αυτόν που πληρώνει.

ΗΧ
Ροτερόδαμον
Έτος Κυρίου 2026, Απρίλης.