Στα 25 του,
διευθυντής της φιλαρμονικής του Όσλο, του Παρισιού, και του Σικάγο: η
τελευταία, μια από τις διασημότερες ορχήστρες του κόσμου, όπου έγραψαν ιστορία
οι θρύλοι των Σόλτι και Οζάουα. Μόλις τελειώσουν οι υποχρεώσεις του, έρχεται
και στο δικό μας το χωριό, στο Μέγαρο του Άμστερνταμ (Concertgebouw Amsterdam), το Μέγαρο του Μάλερ, να
διαδεχθεί τον Eduard van Beinum, Bernard Haitink, Riccardo Chailly, Mariss Jansons και Daniele
Gatti.
Τι είναι αυτό που
μας συναρπάζει τόσο πολύ σε μια ιδιοφυΐα;
Λένε πως ο ‘μικρός’ ρίχνει μια γρήγορη ματιά, ξεφυλλίζει στα πεταχτά την παρτιτούρα ενός μεγάλου έργου, μιας συμφωνίας ας πούμε, που σε μέγεθος δεν υπολείπεται ενός μεγάλου βιβλίου, και έχει καταλάβει το έργο καλύτερα κι απ΄ το δημιουργό του.
Πέρσι ή πρόπερσι, δε θυμάμαι πότε ακριβώς, περνώντας ο Κλάους από το
Άμστερνταμ, κατέβηκε σύσσωμη η βασιλική οικογένεια στο μέγαρο, της Βεατρίκης ηγουμένης, να
του σφίξει το χέρι.
Ίσως, πού ξέρεις,
κάποτε, να το καταφέρω κι εγώ.*
ΗΧ
*Εννοώ να του
σφίξω το χέρι. 😊
