August 30, 2010

Επιχειρηματικός μεσαίωνας

Άκουσα σήμερα τον Δημήτρη Δασκαλόπουλο να δηλώνει πως στην Ελλάδα επικρατεί «επιχειρηματικός μεσαίωνας» και πως για να διορθωθεί αυτό απαιτείται λιγότερος κρατικός παρεμβατισμός.

Δεν με εξέπληξε.

Για πάνω από 20 χρόνια συμβουλεύω (ή τουλάχιστον προσπαθώ..) μερικούς από τους σημαντικότερους επιχειρηματίες των μεγαλύτερων πολυεθνικών.
Ακόμα και οι πιο ευφυείς και οξυδερκείς από αυτούς, μόλις ακούσουν λέξεις όπως ‘ρυθμιστικό πλαίσιο’ βγάζουν σπυράκια. Η μόνιμη, σταθερή, ‘μαγνητοφωνημένη’ θα ‘λεγα απάντησή τους είναι:

-Αφήστε μας ήσυχους να κάνουμε τη δουλειά μας όπως εμείς ξέρουμε καλύτερα.

Με άλλα λόγια «αφήστε μας ξέφραγο το αμπέλι να το τρυγήσουμε όπως εμείς γνωρίζουμε καλύτερα».

Ο επιχειρηματικός μεσαίωνας στην Ελλάδα δεν δημιουργήθηκε λόγω κρατικού παρεμβατισμού κύριε Δασκαλόπουλε αλλά, ακριβώς, λόγω της ανυπαρξίας του!
Δημιουργήθηκε από ένα απαξιωμένο εκπαιδευτικό σύστημα.
Δημιουργήθηκε από μια ανύπαρκτη καταναλωτική συμπεριφορά των πολιτών.
Δημιουργήθηκε από μια ‘εντεταλμένη’ Επιτροπή Ανταγωνισμού που αποτελεί το όνειδος της Ευρώπης, και που έχει επιτρέψει μια ολιγοπωλιακή διάρθρωση αγοράς που μόνο σε μπανανίες απαντάται.

Το αμπέλι λοιπόν τρυγήθηκε για 60 χρόνια κύριε Δασκαλόπουλε.
Και ήλθε η ώρα η επιχειρηματικότητα να παίξει ποδόσφαιρο με διαφορετικούς όρους.
Όπως όλες οι ανεπτυγμένες χώρες όπου, λόγω ανταγωνισμού, το κέρδος περιορίζεται στο 5 και όχι στο 50 τοις εκατό!
Μας αρέσει δε μας αρέσει.

Η. Χαραλαμπίδης

ΥΓ: σε ένα θα συμφωνήσω: με 50% φορολογία, είναι αστείο να μιλάμε για επενδύσεις και ανάπτυξη. Ας περιμένουμε λοιπόν όλοι την ΔΕΘ. Και τον λαγό απ΄ το καπέλο.
Post a Comment